Featured Posts

De afsluiting – Ko Pangan, Bangkok, Dusseldorf, NederlandDe afsluiting – Ko Pangan, Bangkok, Dusseldorf, Nederland We zijn weer veilig in Nederland aangekomen! We hebben een lange, maar relaxete vliegreis achter de rug en zijn blij dat we iedereen weer kunnen spreken en zien. Om het...

Readmore

Heftige verhalen en echte vakantie - Kampong Cham, Phnom Penh, Kampot, Sihanoukville, Siem ReapHeftige verhalen en echte vakantie - Kampong Cham,... Twee weken zijn er verstreken sinds ons vorige verhaal. Hoewel we in die twee weken niet ontzettend veel plaatsen hebben bezocht, hebben we wel weer veel mooie dingen gedaan...

Readmore

Just smile and wave – Hué, Hoi An, Attapeu, Pakse, Don Det, KratieJust smile and wave – Hué, Hoi An, Attapeu, Pakse,... Natuurlijk weer veel te lang geleden, maar we waren zo van onze vakantie aan het genieten dat een verhaal typen erbij in schoot. We nemen jullie weer in een vogelvlucht...

Readmore

Drie weken Zuidoost Azie in een vogelvlucht - Luang Prabang, Vang Vieng, Hanoi, Halong BayDrie weken Zuidoost Azie in een vogelvlucht - Luang... Hallo allemaal!! Sorry dat het zo lang geleden is dat we iets van ons hebben laten horen. Sinds de familie weg is hebben we het zo mogelijk nog drukker dan daarvoor!...

Readmore

Onze laatste avonturen in Thailand – Koh Chang, Bangkok, Chiang Mai, PaiOnze laatste avonturen in Thailand – Koh Chang, Bangkok,... Sinds onze vorige update op Koh Chang hebben we ontzettend veel gedaan. We hebben met olifanten gezwommen en door de jungle getrokken. We hebben een snorkeltocht langs vier...

Readmore

Jeske en Freek Rss

De afsluiting – Ko Pangan, Bangkok, Dusseldorf, Nederland

Posted on : 08-10-2010 | By : Freek | In : Nederland, Thailand

3

CIMG4510

We zijn weer veilig in Nederland aangekomen! We hebben een lange, maar relaxete vliegreis achter de rug en zijn blij dat we iedereen weer kunnen spreken en zien. Om het verhaal compleet te maken nog een verslag van onze laatste anderhalve week.

Naar school in Cambodja
In Siem Reap in Cambodja hebben we voordat we verder reisden naar Bangkok eerst nog een bezoekje gebracht van This Life Cambodja, een stichting die kinderen uit hele arme gezinnen naar de middelbare school helpt te brengen. Van de Cambodjaanse kinderen die naar de basisschool gaan, gaat slechts 26 % ook naar de middelbare school. De stichting van de Australische Billy Gorter zorgt na eerst uitbegreid onderzoek te doen naar de problemen op een doeltreffende manier dat de schooluitval wordt beperkt. Zo helpen ze kinderen die na school de hele dag op het land moeten werken aan een fiets en een lamp, zodat ze tijd besparen om naar school te komen en ‘s avonds in het donker huiswerk kunnen maken. Het was een inspirerend gesprek met de oprichter en directeur van de stichting. Voor weer informatie zie www.thislifecambodia.org.

Relaxen op Ko Pangan
Na tips van vrienden hadden we besloten onze laatste dagen op Ko Pangan in Thailand door te brengen. Een busreis vanuit Bangkok duurde 17 uur en dat zagen we niet zitten, dus hebben we een retourticket door de lucht geboekt. Na bijna het vliegtuig gemist te hebben kwamen we gelukkig toch optijd op Ko Pangan aan. Dit eiland heeft fantastische stranden, gezellige eetgelegenheden en enorme feesten tijden volle maan, halve maan en zwarte maan. Helaas hebben we niet van de half moon party kunnen genieten, omdat Jeske een acute aanval van oorontsteking kreeg. Maar we hebben volledig van de stranden kunnen genieten, veel van het eiland gezien, heerlijk gegeten en spannende scootertochten gemaakt. De foto’s zeggen genoeg!

CIMG4455 CIMG4380 CIMG4489

Het echte leven
De komende weken gaat Jeske hard studeren en Freek hard op zoek naar een baan. Het zal even wennen zijn, maar we kijken er allebei ook wel weer naar uit. Ik heb nog een verzoek aan alle volgers van onze blog. Ik ben bij het bedrijf waar ik ben afgestudeerd genomineerd voor een afstudeerprijs. Jullie kunnen mij daarom allemaal helpen door deze link te volgen en op mijn scriptie te stemmen. Mijn afstudeeropdracht heeft de titel: De rol van dispositioneel wantrouwen bij ubiquitous computing ervaringen en is de vierde vanaf boven. Ik kan er een leuke prijs mee winnen! Vergeet niet je stem te bevestigen…

Bedankt
Iedereen bedankt voor de leuke reacties, het was erg leuk om alle reacties vanuit Nederland te horen en heeft ons geholpen om niet meteen heimwee te krijgen. Ook bedankt voor het volgen en we hopen jullie allemaal heel snel weer te zien!

Groetjes Freek en Jeske

Heftige verhalen en echte vakantie – Kampong Cham, Phnom Penh, Kampot, Sihanoukville, Siem Reap

Posted on : 26-09-2010 | By : Jeske | In : Cambodja

11

Met MJ, Oli en Danny in Phnom PenhTwee weken zijn er verstreken sinds ons vorige verhaal. Hoewel we in die twee weken niet ontzettend veel plaatsen hebben bezocht, hebben we wel weer veel mooie dingen gedaan en opnieuw een geweldige tijd gehad. Cambodia is een geweldig land, mede dankzij de super vriendelijke inwoners die altijd in zijn voor een praatje. Dit is mogelijk omdat een redelijk aantal mensen hier Engels spreekt, wat toch wel een beetje een opluchting is na het handen- en voetenwerk in Zuid Laos. Mede hierdoor, maar ook door een homestay die we hebben gedaan en door indrukwekkende plekken die we hebben bezocht, zijn we heel wat te weten gekomen over de geschiedenis en de politieke situatie in dit land. Maar behalve cultureel verantwoorde activiteiten hebben we ook heerlijk liggen chillen op het strand van Sihanoukville. Enjoy our story!

Homestay in ‘the remote area’
Na in zowel Thailand als in Laos een homestay te hebben gedaan, vonden we in Kampong Cham de gelegenheid ook het echte leven in Cambodia te ontdekken. Via de Lonley Planet vonden we het adres van Rana Homestay, gerund door een Amerikaanse man en zijn Cambodjaanse vrouw. Anders dan je zou verachten bij het horen van de afkomst van Don, leven hij en zijn vrouw en kinderen echt zoals de andere Cambodjanen in dat dorp. Dit komt doordat zijn vrouw daar is opgegroeid en hij na een paar jaar werken en trekken door Azie het ook niet zo breed meer heeft. Het gezin heeft twee geweldige kinderen en we hebben daar een top tijd gehad. We hadden ons eigen bamboo hutje om in te slapen, geen electriciteit en moesten oppassen voor slangen als we naar onze slaapcabine toe liepen (eng!), maar hebben ons daar prima vermaakt. Dit kwam mede door de gastvrijheid van het gezin en de verhalen over het leven in Cambodja en de corrupte politieke situatie. We hebben een rondleiding door het dorp gekregen, met verschillende dorpelingen gesproken en een fietstocht door de omgeving gemaakt. Alle dorpelingen waren ontzettend aardig en de vrouw van ons gastgezin kon als tolk voor ons optreden. We hebben een gesprek gehad met haar 65-jarige moeder die nog steeds hele dagen op het land werkt en met een basisschoolleraar. Veel geleerd dus, maar ook veel gezellige gesprekken gehad en een super mooie omgeving gezien.

Onze slaapkabine tijdens de homestay (Cambodja) Ra & Na, toffe kindjes!

Phnom Penh
Na het primitieve verblijf in Kampong Cham, was de volgende halte Phnom Penh, de hoofdstad van Cambodia. Anders dan de andere drukke en rumoerige hoofdsteden van Zuidoost Azie, is deze stad chique en relatief rustig. Omdat we hier hebben gewacht tot Maarten Jan aankwam, een vriend van Freek en oud-huisgenoot van mij, zijn we hier vier volle dagen gebleven. Ons guesthouse was prima, maar we werden helemaal gek van de tuktuk-rijders die de hele dag voor en in het guesthouse zaten, waardoor zelfs je eigen guesthouse geen veilige haven meer was. Verder was Phnom Penh gaaf. We hebben een gigantisch koninklijk paleis bezocht, zijn op een hele toffe en grote markt geweest (waar vooral ik veel te veel geld heb uitgegeven) en hebben onze vrienden die we kennen uit Vietnam, Oli en Danny, opnieuw ontmoet. Na een hele middag biertjes hebben gedronken en kaartspelletjes te hebben gespeeld, kwam de eerste tegenslag: een fatsoenlijke plaats om uit te gaan was in Phnom Penh erg lastig te vinden (tsja, de nadelen van het laagseizoen…). Ondanks dat hebben we een super middag en avond gehad! Die avond is ook Maarten Jan aangekomen vanuit Thailand en met hem zijn we de volgende dag richting de kust vertrokken.

Staatsbezoek president van India in Phnom Penh Jeske van de glijbaan

In Phnom Penh hebben we echter ook veel mee gekregen van het vreselijke verledenvan Cambodja. Ruim 30 jaar geleden is hier een burgeroorlog geweest waarbij de Khmer Rouge, onder leiding van Pol Pot vreselijke dingen heeft gedaan met de mensen hier. en ruim een kwart van de bevolking heeft omgebracht. De bewijzen hiervan hebben we gezien in het Tuol Sleng museum, een oude middelbare school die tijdens het Pol Pot regime in gebruik genomen is als gevangenis en martelcentrum. De verhalen die je hier leest over de uithongering en marteling van onschuldige Cambodjanen zijn echt vreselijk. De foto’s die je ziet geven onmenselijke beelden weer. Na dit museum bezocht te hebben zijn we naar de killing fields gegaan. Dit is een verzameling massagraven waar duizenden Cambodjanen vermoord en begraven zijn. We hebben verhalen gehoord over soldaten die mensen met een schop op het hoofd sloegen en levend in een massagraf gooiden, verhalen over baby’s die voor de ogen van hun moeders tegen een boom werden doodgeslagen en andere gruwelijke dingen. Als je over de killing fields loopt kun je nog stukjes botten en kledingflarden op de grond zien liggen, welke elke keer als het hard regent omhoog komen vanonder een laag zand. Aan het eind van deze dag zijn we door alle indrukken uitgeput in slaap gevallen.

Cel in Tuol Sleng Monument 'The Killing Fields', gevuld met schedels

Op naar de kust!
Na Phnom Penh zijn we dus samen met Maarten Jan richting de Cambodjaanse kust gereden. In Phnom Penh hebben we een scooter gehuurd om de paar honderd kilometer heen en terug mee af te leggen. Wat een avontuur! Niet alleen omdat je met wapperende haren uren lang door de mooiste landschappen rijdt, maar ook omdat de politie ontwijken een heel karwei blijkt. In Phnom Penh wordt je, als je niet uitkijkt, als toerist om de haverklap aangehouden en krijg je om allerlei redenen een bekeuring. Overdag rijden met je licht aan: verboden. Geen Cambodjaans rijbewijs: boete. Gelukkig valt de hoogte van deze boetes alles mee. Stop de politie een dollar in de hand en je kunt vrolijk verder rijden.

Onze eerste halte op weg naar de kust was Kampot. Een klein rivierplaatsje ongeveer een half uur rijden van de kustplaats Kep. In Kampot hebben we in het chiqueste hotel van onze vakantie gezeten en daar hebben we even van genoten (lees: cocktails, bier en lekker eten)! Vanuit Kampot hebben we een uitstapje gemaakt naar Kep, met het plan daar een zeilbootje te huren en een dagje uit te waaien op het water. Uhh, dat ging dus niet door. We waren het dorpje nog niet binnen of we zagen de dreigende zwarte lucht van boven zee aankomen. Na een aantal minuten begon het dan ook keihard te regenen en onweren en zijn we een restaurantje ingevlucht. Dat was geen straf, want Kep staat bekend om zijn geweldige verse seafood. De rest van de middag hebben we dan ook doorgebracht met het eten van verse krab, gamba’s en inktvis. Jum!

Decadent genieten in Kampot Lekker krabbetje eten (Kep) Stappen met de ober (Kampot)

Na Kampot zijn we doorgereden naar Sihanoukville. In een woord, relaxed! Met z’n drieen hebben we niets anders gedaan dan heerlijk gegegeten, genoten van de zon en het water, spelletjes gespeeld en cocktails gedronken. Verder zijn we een dag gaan surfen op een prachtig afgelegen strand en hebben we een dag een catamaran gehuurd. We zijn een avond gaan stappen in een echte Cambodjaanse club, waar we zo ongeveer de enige westerlingen waren. Onze tuktuk-rijder hebben we uitgenodigd een biertje met ons mee te doen. Eigenlijk verschilt een Cambodjaanse club niet zo veel van een club in Nederland: harde muziek, veel bier en dansende mensen. Zelfs de muziek verschilt, met uitzondering van een paar geweldige Aziatische meezingers, niet heel veel van de muziek die wij horen als we gaan stappen. Grappig was wel dat er halverwege de avond een heel fout toneelstuk met muziek werd opgevoerd op het podium. Schijnbaar houden ze daar hier in Cambodja wel van, want iedereen stond zichtbaar te genieten. Wij stonden alleen maar heel hard te lachen!

Op de catamaran (Maarten Jan erachter) Ons uitzicht bij het ontbijt (Sihanoukville) Chillen op het balkon (Sihanoukville)

Angkor Wat
Na het vakantievieren in Sihanoukville heeft Maarten Jan ons verlaten en werd het voor ons tijd weer eens cultureel verantwoord te doen. Op naar Ankor Wat! Voor degene die hier nog nooit van gehoord hebben: dit is een gigantisch herontdekt tempelcomplex vlak bij Siem Reap vol met ruines van tussen de 10e en 13e eeuw. We hebben hier drie dagen doorgebracht en hoe veel tempels we deze reis ook al hebben gezien; het was geweldig. Eigenlijk moet je er zelf geweest zijn om te weten hoe indrukwekkend de tempels en andere ruines zijn, maar mocht dit om wat voor reden dan ook (nog) niet gaan: wij hebben foto’s genoeg! Siem Reap is trouwens ook erg de moeite waard. We vonden hier sinds lange tijd weer gezellige restaurantjes in een leuk straatje die we een groot deel van onze tijd hebben moeten missen.

Jeske bij zonsopgang Tempel met veel hoofden Jeske bij de tempel Freek aan een meer

Nog een weekje relaxen!
Waarschijnlijk wordt dit ons laatste verslagje vanuit Azie, want over anderhalve week vliegen we al weer naar huis. Super jammer natuurlijk, maar ook erg leuk om iedereen weer te zien. Voordat we ons weer in het hectische Nederlandse leven gaan mengen, ik door keihard te studeren en Freek door keihard een baan te zoeken, gaan we eerst nog een weekje relaxen op Koh Pagnang, een tropisch eilandje in het zuiden van Thailand waar we tot nu toe alleen nog maar goede verhalen over hebben gehoord. Morgen nemen we de bus naar Bangkok om van daaruit naar onze laatste vakantiebestemming in Azie te gaan. Nog even en dan zien we jullie weer!

Tot snel,

Jeske en Freek

Just smile and wave – Hué, Hoi An, Attapeu, Pakse, Don Det, Kratie

Posted on : 09-09-2010 | By : Freek | In : Cambodja, Laos, Vietnam

11

Op bezoek bij Mr. Trung (vissersdorp in Vietnam)

Natuurlijk weer veel te lang geleden, maar we waren zo van onze vakantie aan het genieten dat een verhaal typen erbij in schoot. We nemen jullie weer in een vogelvlucht mee door onze belevenissen in Vietnam, onze tweede keer in Laos en op dit moment in Cambodja.

Lachen en zwaaien
Tijdens onze laatste weken hebben we onze stem schor geschreeuwd. We kunnen het simpelweg niet weigeren om ‘hello!!’ terug te roepen naar alle kinderen (en ook voldoende volwassenen die in een jolige bui zijn) die onze aandacht trekken door hun enige Engelse woordje te roepen. In het zuidoosten van Laos waren toeristen zelfs zo schaars dat we door letterlijk iedereen aangegaapt werden. Een hele bijzondere ervaring waar je niet snel aan went. Wij denken: “wij zijn toch ook mensen zoals zij, alleen met een ander kleurtje”, maar we hebben mensen bijna van hun stoel zien vallen van verbazing. We hoorden dan ook van onze gids tijdens een trekking vanuit Attapeu, mister Khamphanh, dat we tot dan toe de enige toeristen waren die in het regenseizoen aan deze trekking deelnamen (de laatste was in januari).

Ook zijn we aardig bedreven geraakt in het spreken van gebarentaal. In de gebieden waar ze geen woord Engels spreken weten we ons te redden met handen en voeten. Zo hebben we in de buurt van Champasak onze beste maaltijd tot nu toe gehad zonder dat we ook maar enig idee hadden wat we bestelden.

De Lonely Planet heeft een kopje “of the beaten track” in iedere uitgave en bracht ons zo naar de gebieden waar het toerisme nog geen geolide machine is. Dit was een zeer bijzondere ervaring die wij niet hadden willen missen!

Centraal Vietnam
We zijn sinds ons vorige bericht verder richting het zuiden van Vietnam getrokken. Hué was een verrassend mooi stadje in een mooie omgeving. We hebben daar het oude centrum bekeken en een aantal sporen van de Vietnamoorlog kunnen bekijken. Het strand was 15 km weg, maar de tocht op de scooter was het waard, want we hadden het parelwitte strand met palmbomen de hele ochtend voor ons alleen.

Ons 'prive'strand (Hue)

Hoi An is het stadje waar maarliefst 700 kleding- en schoenmakers zijn. Wij hebben ons een shop aan laten bevelen en flink ingekocht. Onze buit is inmiddels in Nederland aangekomen en bevat een jurk, een rokje, een paar laarzen, een paar sandalen, een pak, twee overhemden en twee paar nette schoenen. We hebben natuurlijk veel teveel uitgegeven, maar hebben ook bespaard doordat het tien maal goedkoper is dan in Nederland. Dat houden we onszelf tenminste voor…

Onze op maat gemaakte aankopen (Hoi An)

Verder hebben we vanuit Hoi An nog een uitstapje gemaakt naar My Son, een oud tempelcomplex, waar voornamelijk ruïnes over zijn gebleven (dankzij de Amerikanen) en naar het vissersdorpje van mister Trung. Deze ontzettend aardige gepensioneerde leraar heeft ons zijn dorp (inclusief Vietnamese school, speciaal voor juffrouw Tneke en haar klas) laten zien, ons leren vissen en pottenbakken en zijn vrouw heeft een heerlijke en overdadige maaltijd voor ons bereid. Een mooie ochtend waar we veel over Vietnam te weten zijn gekomen.

Twee meisje in een schoolbank

Zuidoost Laos
Om naar Laos te komen hebben we een niet veel gebruikte grensovergang (Bo Y) gebruikt. Bij de reisorganisaties nauwelijks bekend dat deze grensovergang bestaat en voor de douaniers ter plekke is ons paspoort niet duidelijk genoeg. Na een minuut bestuderen van ons reisdocument kwam er een “Where are you from?”. Wij: “The Netherlands”. Hij: kijkt bedenkelijk. Wij: “Holland?”. Hij: kijkt nog steeds bedenkelijk, maar hij geeft onze paspoorten terug en we mogen doorlopen. (Ik snap eigenlijk wel dat het verwarrend is. We zeggen dat we uit Holland komen, op ons paspoort staat Kingdom of the Netherlands en we spreken Dutch, maar dat terzijde).

Aangekomen in Attapeu (een slaperig dorpje) een tweedaagse trekking geboekt. Teveel mooie dingen om te bespreken meegemaakt (bekijk de foto’s maar), maar ons gesprek met de bewoners van Ban Mai (vertaald door onze gids) was wel erg bijzonder. Een groot deel van de Lao werkt als boer, maar toen wij vertelden dat er in ons land vooral machines op het land gebruikt worden vroegen zij wat iedereen dan de hele dag doet. Goede vraag: leg maar eens uit wat al die mensen in die kantoren, in die nette pakken de hele dag doen aan mensen die niet beter weten dan dat bijna iedereen die ze kennen op een rijstveld werkt…

Lao picknick bij de waterval

Zuidwest Laos
Pakse was niet heel bijzonder, maar de tweededaagse scootertocht op het Bolavenplatteau daarintegen wel. Ontzettend mooie vergezichten, fantastische watervallen en een overnachting aan de voet van een waterval waren bijzonder. Ook noemenswaardig is het Katuvolk dat we daar hebben bezocht. Een minderheid die zich op het platteau heeft gevestigd en er nogal opmerkelijke gewoontes op nahoudt. Zij offeren dieren bij iedere gelegenheid om bepaalde geesten gunstig te stemmen (ook de leuke puppies die we op onze fotopagina hebben staan); kinderen roken al vanaf hun 3e; mannen hebben meerdere vrouwen; als iemand oud (lees boven de 50) is, wordt er alvast een grafkist gemaakt die in een schuurtje achter het huis wordt bewaard.

Jeske bij de waterval (BP)

Ook Wat Phu, een tempelruïne in de buurt van Champasak was het bezoeken waard. De boot die ons, onze scooter en een paar auto’s naar Champasak aan de overkant van de Mekong bracht was trouwens niet de meest stevige. In Nederland had ik de maatschappij waarschijnlijk aan kunnen klagen voor de onveilige situatie, maarja hier is er wel meer onveilig.

Op Don Det, een eiland in de Mekong helemaal in het zuiden van Laos, zijn we in vier dagen helemaal tot rust gekomen. We hebben voornamelijk liggen lezen in onze hangmat en hebben een mountainbike gehuurd om het eiland te verkennen.

Oost Cambodja
Vandaag is onze tweede dag in Cambodja en we hebben gister meteen een klein hoogtepuntje beleefd. We hebben namelijk een groep ontzettend zeldzame rivierdolfijnen mogen spotten op een toertje dat we vanuit Kratie hadden geregeld. Deze Irrawaddydolfijnen zien er wat anders uit dan de standaard dolfijn en het was erg bijzonder deze meesten op een meter of 5 van onze boot te kunnen zien.

Vandaag zijn we aangekomen in Kampong Cham en binnen een aantal dagen gaan we verder naar de vierde hoofdstad van onze reis: Phnom Penh.

Groetjes en tot snel, Freek en Jeske

PS. Nog niet alle foto’s staan online, maar die volgen snel!

Drie weken Zuidoost Azie in een vogelvlucht – Luang Prabang, Vang Vieng, Hanoi, Halong Bay

Posted on : 16-08-2010 | By : Jeske | In : Laos, Vietnam

12

Wij met uitzicht

Hallo allemaal!!

Sorry dat het zo lang geleden is dat we iets van ons hebben laten horen. Sinds de familie weg is hebben we het zo mogelijk nog drukker dan daarvoor! We hebben dan ook te veel meegemaakt om allemaal in dit verslag te beschrijven, dus hebben we een selectie van high-lights gemaakt. Maar voordat ik hier op inga, even onze afgelopen +/- drie weken in een notendop…

Ons vorige verhaal eindigde met het afscheid van onze familie in Chiang Mai. Vanuit daar hebben Freek en ik een slowboat geboekt van de grens van Thailand naar Luang Prabang (Laos). Met een slowboat vaar je 2 dagen lang 6 tot 8 uur over de Mekong. Super uitzicht (zie de foto’s), maar wel lekker oncomfortabel op houten bankjes. Na een paar dagen sightseeing te hebben gedaan in Luang Prabang (Laos), zijn we doorgegaan naar Vang Vieng om te tuben (daarover zo meer), een geweldige kayaktocht te maken en wederom een dagje een scooter te huren. Hierna hebben we besloten op weg te gaan naar Hanoi (Vietnam), waar we nu nog steeds zijn, met een tussenstop in Vientiane, de hoofdstad van Laos.

Slowboat en tuben
De slowboat van het noorden van Laos naar Luang Prabang was bijzonder om mee te maken. Vooraf hadden we al verhalen gehoord over het geweldige uitzicht en de minder relaxte houten bankjes die als zitplaats dienen. De luxe beklede stoelen die we de eerste dag op de boot aantroffen, waren dan ook een positieve verrassing. En over het uitzicht was geen woord gelogen. Hoewel je uren door een zelfde soort landschap vaart, en dat twee dagen lang, gaat dit geen moment vervelen. Overal zie je bergen, rijstvelden, primitieve dorpjes, spelende kinderen en mensen die zich wassen in de rivier. De tweede dag troffen we het qua zitplaatsen minder goed (de houten bankjes waren een feit), het uitzicht stelde ons daarentegen opnieuw niet teleur. Leuke bijkomstigheid was dat we opweg naar de slowboat al een groep van 8 backpackers hadden ontmoet die dezelfde reis maakte als wij, waaronder Nederlanders, Belgen, Engelsen en Canadesen, waar we een paar keer gezellig mee hebben gegeten.

 De slow boats The Mighty Mekong Kinderen langs de Mekong

Aangekomen in Luang Prabang bleek deze stad heel anders dan de andere Aziatische steden die we tot dan toe hadden gezien. De invloeden van de Franse bezetting waren duidelijk zichtbaar, wat de stad een wat luxere uitstraling gaf. Leuk om gezien te hebben! Bovendien hebben we net buiten Luang Prabang een immens grote waterval bezocht.

Wij onderaan de waterval Freek springt in een waterval Bij de waterval

Na Luang Prabang zijn we doorgereisd naar Vang Vieng. Een plaats waar we ook al veel verhalen over hadden gehoord. Vang Vieng is geheel overgenomen door toeristen die zich voornamelijk bezighouden met Friends kijken in de diverse kroegen die het dorp telt en met ‘tuben’. Als je gaat tuben huur je een tractorband waarmee je van een snel stromende rivier af gaat. Tot zo ver niets bijzonders. Wat het tuben in Vang Vieng echter onderscheidt van ‘gewoon’ drijven op een rivier, is dat je om de paar meter een bar tegenkomt met keiharde muziek, dronken backpackers en buckets (emmers) sterke drank. Met een touw trekt het personeel je vanuit de rivier de bar binnen, waar je kunt genieten van de zojuist genoemde buckets en waar je vanaf een 5/6 meter hoge trapeze het water in kunt slingeren. Vooral in dat laatste had Freek ongelofelijk veel plezier, zoals goed te zien is op de foto’s en video’s. Samen met onze nieuwe Engelse vrienden Jo en Nicola hebben we hier een topdag gehad (Matthijs, we hebben je gift goed weten te besteden!). Hoewel Vang Vieng eigenlijk een vreselijk en toeristisch oord is, hadden we het tuben door de mooie berachtige natuur niet willen missen.

Jeske in de tube met een biertje Van de glijbaan in het vieze water! Freek (met Wouter) hoog in de lucht!

Naar Vietnam – een helse bustocht en een hemelse cruise
In Vang Vieng hebben we besloten Laos te verlaten om eerst Vietnam te gaan bezoeken. Na Vietnam komen we nog wel terug in het zuiden van Laos, maar reistechnisch lag het noorden van Vietnam beter op de route. We zijn daarom van Vang Vieng naar Vientiane gegaan, de hoofdstad van Laos. Daar hebben we een paar uur rond gelopen om vervolgens in de bus te stappen die ons in 24 (!) uur naar de hoofdstad van Vietnam, Hanoi, zou brengen. Hoewel ons verzekerd was dat we bedden hadden waar je ook stoelen van kon maken en dat een nachtbus best comfortabel was, hebben we de ergste 24 uur van onze reis tot nu toe mee gemaakt. Ten eerste werden we door het personeel van de bus behandeld als vee: er werd tegen ons geschreeuwd, ze legde ons niets uit en alle toeristen moesten buiten wachten tot de locals veilig en wel in de bus zaten alvorens we mochten instappen. Dat was vervelend, maar niet onoverkomelijk. Wat erger was, was dat hoewel ons een stoel beloofd was, we een ‘extra bed’ ticket kregen. Dit houdt in dat je geen stoel/bed hebt, maar op een klein matje in het gangpad op de grond moet slapen. Dit gangpad was zo smal dat wanneer we op onze rug lagen, onze armen niet meer naast ons paste. Achteraf hebben Freek en ik bedacht dat we beter hadden kunnen uitstappen, maar op dat moment waren we zo in shock dat we zijn blijven zitten. Tot overmaat van ramp bleek de bus ‘s nachts een ‘pauze’ te hebben van 4 uur, waarin de chauffeurs gingen slapen en wij zonder airco in een stinkende, hete bus konden blijven zitten. Niet echt een topreis dus…

Ruimte zat zou je zeggen

Om de vreselijke reis te vergeten en onszelf lekker te verwennen, hebben we vanuit Hanoi een luxe cruise naar Halong Bay geboekt. Dit is een eilanden groep in het noorden van Vietnam en is een van de mooiste gebieden waar we ooit geweest zijn. In totaal telt Halong Bay bijna 2000 rotsformaties die als eilandjes boven de zee uitsteken. Met een mooie boot, een eigen gids, super lekker eten en een luxe kamer op de boot hebben we drie dagen mogen genieten van deze prachtige omgeving. We hebben gekayakt, een grot bezocht, vanaf de boot gezwommen, een fiets-/wandeltocht over een eiland gemaakt en geslapen in een hotel op een van de grootste eilanden in Halong Bay. Jullie moeten echt de foto’s hiervan bekijken, want op papier is bijna niet uit te leggen hoe dit natuurgebied eruit ziet. Op de boot hebben we een gezellig Nederlands gezinnetje ontmoet en hebben we interessante gesprekken gehad met onder andere een oorlogsveteraan uit de Vietnam oorlog en een Vietnamese manager/directeur van zijn eigen bedrijf. Zij hebben ons onder meer bijgepraat over de geschiedenis en de huidige situatie in Vietnam.

CIMG2029 CIMG1905 CIMG1997 CIMG1951

De mensen in Vietnam zijn sowieso super gastvrij. We zijn al twee keer uitgenodigd om mee een kopje thee te drinken en zijn bij zowel ons guesthouse als bij een restaurantje uitgenodigd om met de familie mee te dineren. De mensen hier vinden het leuk om hun eten met je te delen en ook al kunnen ze geen Engels, ze doen toch moeite om een gesprek aan te gaan. Nu zijn we weer terug in Hanoi en vanavond gaan we met de nachttrein naar Hue: een klein historisch plaatsje een stuk ten zuiden van Hanoi.

Tot nu toe is onze reis dus super mooi. Behalve de slaapbus hebben we geen echte tegenslagen gehad en we ontmoeten overal waar we komen super leuke mensen, met wie we meestal een paar dagen optrekken. Ons volgende verslag proberen we sneller te plaatsen dan deze, maar wegens onverwachtte drukte kunnen we niets beloven;)

Liefs,

Jeske en Freek

PS. De foto’s op deze pagina zijn niet de enige die we online hebben staan. Ga naar onze fotopagina om ook de rest te zien!

Onze laatste avonturen in Thailand – Koh Chang, Bangkok, Chiang Mai, Pai

Posted on : 30-07-2010 | By : Freek | In : Thailand

14

Tijdens de trekking in de bergenSinds onze vorige update op Koh Chang hebben we ontzettend veel gedaan. We hebben met olifanten gezwommen en door de jungle getrokken. We hebben een snorkeltocht langs vier eilanden gedaan. We zijn terug naar Bangkok gereisd, daar voor geluk gebeden en afscheid van Sanne en Dennis genomen. We hebben de nachttrein naar Chiang Mai ervaren en voor 6 dagen een auto gehuurd waarmee we naar Pai zijn gereden. We zijn vanuit Pai op een tweedaagse trekking door de jungle geweest om vervolgens naar Chiang Mai terug te reizen. Gisteren hebben we ook afscheid van Hennie, Marcel, Lisette, Anne en Matthijs genomen. Vandaag een relaxdag gehouden en onze trip richting Laos geregeld. Onze ervaringen worden het mooist beschreven in onze foto’s, dus bekijk die vooral even. Enkele bevindingen die we tijdens de afgelopen twee weken hebben opgedaan beschrijven we hieronder.

Thailand en olifanten
Voor onze reis hebben we gehoord en gelezen over misbruik van olifanten in Thailand en ik was dan ook redelijk sceptisch over trekkingen met deze fantastische beesten. We hebben dan ook voorbeelden gezien van enorm gestresste beesten langs de weg. Op deze manier wilden wij dat absoluut niet. Na wat informeren bij een lokale Thai hebben we een centrum, aangesloten bij de Asian Elephant Foundation, gevonden waar we volgens ons redelijk verantwoord een trekking konden doen. Het centrum zit midden in de jungle, waar de beesten in hun natuurlijke omgeving leven. Wel in gevangenschap natuurlijk, maar de beesten leken goed bevriend met hun verzorgers en andersom ook. De olifantenhoeders, de zogenaamde mahouts, hadden echter een stok met een pin in de hand waarmee ze de olifanten mee in de huid prikten als ze niet dreigden te luisteren. Verder werd de olifant bestuurd met wat vriendelijk kriebelen achter de oren. Zo’n pin lijkt natuurlijk op dierenmishandeling, maar we hebben ze alleen zacht zien tikken en zo’n beest is natuurlijk niet kleinzerig. Het blijft voor ons een beetje twijfelachtig of die beesten nu een fantastisch bestaan in de jungle leven, of hopen dat ze gauw naar een andere wereld mogen.

Anne en Jeske op de olifant Matthijs en Freek op de olifant

De olifant is echter een belangrijk symbool en de afbeeldingen van dit dier vind je dan ook overal. Het is dan ook een mooie ontwikkeling dat er door verschillende organisaties geprobeerd wordt een eerlijke en prettige manier te vinden waarop de Thai, de toeristen en voornamelijk de olifanten van elkaar kunnen profiteren. Het rijden op en zwemmen met de olifanten was trouwens geweldig en het regenwoud op Koh Chang super mooi. Wat een gigantische beesten!

Onze tweedaagse trekking door de jungle
Vanuit Pai, een gezellig dorp in het Noorden van Thailand, hebben we een trekking geregeld. Nuun, onze gids heeft ons twee dagen lang meegenomen en veel verteld over de jungle, de dieren die daar leven en de volkeren die daar leven. Daarnaast vertelde hij over zijn visie op de Thaise politiek. De tocht begon met een uur rijden achterin een omgebouwde pick-up, waarna we een half uur naar een dorp met Karenbewoners hebben gelopen. Karen zijn Burmese vluchtelingen die in Thailand een onderkomen in de bergen hebben gevonden. Van oorsprong zijn het nomaden die eens in de zoveel tijd verkassen, maar de regering van Thailand heeft het trekken verboden. Daar tegenover staat dat de Karen en Lisu (een ander volk in de bergen) gratis onderwijs krijgen. Bij het dorp was ook een erg smalle grot waar het lastig was niet claustrofobisch te worden, wel een bijzondere ervaring.

Na nog een aantal uur wandelen door een prachtig en divers landschap mochten we ons afkoelen bij een waterval en was Hennie diegene die de eerste bloedzuiger in haar schoen mocht vinden. Marcel zou later ook volgen, smerige beesten… We sliepen bij een familie die alleen in de bergen woonden en wat vee had om van te leven. Het slapen op de grond was een bijzondere ervaring, aangezien er onder de hut (die op palen stond) gewoon varkens aan het krijsen waren en ook de kippen af en toe een doodskreet lieten horen. Anne kreeg de schrik van haar leven toen ze bij het plassen in de buitenlucht ineens oog in oog met een Buffelo.

Uitgerust, maar sommigen met pijnlijke ledematen, vertrokken we de volgende dag naar nog een dorp om uitendelijk weer terug naar het begin van de wandeltocht te trekken. Vanaf daar reden we nog naar een grote grot die veel lijkt op andere grotten die we elders op de wereld gezien hadden. Een beetje cliche, maar moe en voldaan keerden we weer terug in onze fantastische accomodatie in Pai.

Met Nuun op trekking Jeske en de drager Dorpje van een bergvolk

Koffie
Hoewel we er net een twee daagse trekking op hadden zitten, zat een dagje niksen er niet in. De volgende dag besloten we onze gehuurde auto’s optimaal te benutten en naar Mae Aw te rijden. Volgens onze gids van de dag ervoor een mooie plaats om heen te gaan. 1,5 uur rijden, zei hij… maar dat bleek een stukje langer. Aangekomen in Mae Aw bleek dit een super klein dorpje te zijn waar we even thee hebben geproefd bij een Chinese dame, alvorens weer in de auto te stappen, opweg naar een koffie-tip uit de Lonley Planet. Deze tip bracht ons in nog een klein dorpje, waar enkel Burmezen woonde die van de Thaise koning land, vee en een huisje hadden gekregen. Er waren veel guesthouses omdat veel Thai hier graag op vakantie gaan. Het koffiehuisje bleek toe te behoren aan een kleine, oude man met een groot stuk grond waarop hij koffie, thee, ananas en rijst verbouwde. Niet alleen was de koffie super lekker, ook heeft hij ons een rondleidiing gegeven over zijn land, gaf hij uitleg over het maken van thee en koffie en mochten we zelf op traditionele wijze koffie maken. Het koffiehuis was voor ons een van de vele positieve verrassingen die we tot nu toe hebben meegemaakt en nog veel hopen tegen te komen.

Bijvoorbeeld in Laos waaheen we morgen vertrekken. Iedereen bedankt voor de leuke reacties tot nu toe! Erg leuk om van jullie te horen! Wij proberen zo vaak mogelijk nieuwe foto’s te plaatsen, dus check af en toe of er wat nieuws op staat.

Groetjes Freek en Jeske

PS. Nuun, if you have been able to reach our website, thank you for the great trekking and check the photo’s! Leave a message down here, if you’ve learned how to do that yet. Greets, Freek en Jeske.

Ons tropisch paradijs – Van Bangkok naar Koh Chang

Posted on : 15-07-2010 | By : Jeske | In : Thailand

13

In ons 'hippiehostel'De eerste week Thailand zit er op… De tijd lijkt hier wel twee keer sneller te gaan dan in Nederland. Natuurlijk omdat het hier geweldig is, maar ook omdat we elke dag super veel doen. Vandaag is onze eerste rustdag en dat bevalt eigenlijk ook wel goed.

Chinatown
Even een terugblik om jullie bij te praten over de afgelopen dagen. Vrijdag zijn Sanne (mijn zusje) en Dennis (haar vriend) aangekomen in Bangkok. Eerst een middagje relaxen en ‘s avonds lekker een biertje drinken. De volgende dag hebben we voor een groot deel doorgebracht in Chinatown. Het is een wijk vol met alleen maar kraampjes en straatjes die zo smal zijn dat je er met zijn tweeen amper doorheen kunt lopen. En druk dat het daar is! Op de foto’s die we geplaatst hebben krijg je een beetje een beeld van de chaos daar.

Drukke, smalle markt in China Town

Finale bij de Nederlandse ambassade
Zondag zijn Hennie (mijn moeder), Marcel (Freek’s vader), Lisette (de vriendin van Freek’s vader), Anne (Freek’s zusje) en Matthijs (de zoon van Lisette) aangekomen. Die avond hebben we met zijn allen bij de Nederlandse ambassade de WK finale gekeken. Wat een groot feest! Ongelofelijk hoe veel Nederlanders er in Bangkok zijn. Bij de ambassade verkochten ze bitterballen, broodjes frikandel en natuurlijk Heineken. Hoewel de finale niet helemaal afliep zoals we hadden gehoopt, was het toch een groot feest.

Oranje leeuwinnen

Koh Chang
Na Bangkok zijn we doorgereisd naar Koh Chang, waar we nu nog steeds zitten. Het is een heel mooi tropisch eilandje in het zuidoosten van Thailand. In tegenstelling tot wat de reisgidsen schrijven over dit eiland (te druk, te toeristisch en te veel grote resort), is het hier super rustig en zijn er nog veel onbebouwde plekjes over. De mensen zijn hier minder opdringerig dan in Bangkok en zijn super behulpzaam. Natuurlijk heb je hier zee en strand, maar midden op het eiland is ook een super mooie jungle en vind je overal watervalletjes en olifanten. Gisteren en eergisteren hebben we daarom een scootertje gehuurd om het eiland te verkennen. We zijn hiermee helemaal naar het zuiden van het eiland gereden om te gaan snorkelen (best spannend!). We hebben gezwommen in een super mooi baaitje met vissen en koraal, maar het water was een beetje troebel, waardoor we niet heel veel konden zien. Bovendien was de kade helemaal bedekt met rosten en schelpen, waardoor er maar liefst vier mensen licht gewond het water hebben verlaten.

Bij een waterval in de bergen

Hippies en waterpijpen
Een leuk onderkomen vinden was hier op Koh Chang niet heel moeilijk. Overal zitten leuke hotels en hostels en er is voor ieder wat wils. Freek, Matthijs en ik slapen in een super leuk, heel primitief en heel gezellig hippie hostel. Overal hangen gekleurde kokosnoten, posters van Bob Marley en natuurlijk mogen we als ‘one big happy familie’ ‘s avonds aanschuiven als er wordt gekookt en gaan we vanavond echt Thais bbq-en met vers gevangen vis. Op de foto waar ik op een schommel zit zie je het hostel op de achtergrond.

Jeske op de schommel bij ons hostel

De rest slaapt in een resort naast ons waar ze ook allemaal een super leuke kamer hebben met uitzicht op zee. Over de zee gesproken… deze is zo warm dat je hier in ieder geval geen afkoeling vindt.

Ook ‘s avonds zijn er genoeg leuke kroegetjes waar je wat kunt drinken. Gisteren hebben we gerelaxed bij een tentje waar je aan lage tafeltjes op kussentjes zat en hebben we gezellig met zijn allen een waterpijp gerookt. Kortom, wij komen hier helemaal tot rust!

Hopelijk hebben we jullie niet te jaloers gemaakt ;), ons volgende verhaaltje volgt snel.

Liefs Jeske

PS. Er staan weer nieuwe foto’s. Klik hierboven naar de fotopagina.

Cheap cheap tuk tuk – Aankomst in Bangkok

Posted on : 08-07-2010 | By : Freek | In : Thailand

16

Het eerste drankje in Thailand

In ons eerste bericht vanuit Thailand stellen we iedereen die zich zorgen om ons maakten gerust. Want na een lange maar niet onaangename reis hebben we ons al volledig laten opslokken door het hectische Bangkok.

Oranje boven
Voor het eerst in het buitenland ervaar ik dat ik trots mag zijn op mijn Nederlandse afkomst. De Nederlandse voetballiefhebbers voor mij hebben blijkbaar een goede indruk achtergelaten, want zodra ik vertel dat we uit ‘Holland’ komen worden we hartelijk begroet en gefeliciteerd met onze plek in de finale. En natuurlijk is iedere Thai voor Oranje. Vandaag spraken we iemand die alle namen inclusief de namen van het kampioensteam van ’88 op kon noemen. Er wordt hier ook op grote schermen gekeken zondag en het stikt hier van de Nederlanders, dus dat wordt een groot feest. Het scheelt ook, want afdingen als Hollander gaat voor mijn gevoel erg gemakkelijk dankzij onze finaleplek.

Onze eerste kennismaking met Bangkok
Wat overweldigd stonden wij vanmiddag om een uur of half 1 op Khoasan Road (het backpackersoord van Bangkok) en werden meteen door drie verschillende tuk tuk chauffeurs aangesproken die ons door heel Bangkok en desnoods heel Thailand wilden rijden. Na veel te beleefd drie keer het gesprek aan te zijn gegaan hebben we eindelijk een terrasje kunnen berijken waar we een tactiek voor het vinden van een slaapplek konden bedenken. Dat heeft gewerkt, want tuk tuks ontwijkend hebben we een prima guesthouse met airco en eigen douche voor +/- 4 euro per nacht kunnen vinden.

Straatbeeld Bangkok Onze koele kamer

Onontkoombaar
Na het aantrekken van een nieuw shirtje, wat trouwens totaal geen zin heeft met deze drukkende hitte van 35 graden, zijn we op ontdekkingstocht gegaan. We hebben ons van alles wijs laten maken door Thai met goede of commerciele bedoelingen en zijn uiteindelijk dan toch in een tuk tuk en vervolgens een mooie long boat terrecht gekomen. Zo zaten we opeens midden in een wijk met kleine bouwvallige huisjes op een terrasje met alleen maar Thai te eten (totdat er een groep van 8 Nederlanders op een fiets binnen kwam zetten, ze zitten ook overal). Het was moeilijk te realiseren dat we daar zaten, tussen de krokodillen (we hebben er twee gezien) en de povere onderkomens van de Thai. Daarnaast zat er een Thai in een boot te wachten tot we uitgegeten waren. De 1 uur durende boottocht was schitterend en we zijn blij dat we dat ons aan hebben laten praten.

Kleurrijk huisje Koken op de boot Long boat

De Thai in Bangkok
Ondanks dat de Thai vooral tegen ons praten hebben we ook nog wat bij ze los weten te peuteren. Bangkok is niet geliefd onder de bevolking onder andere dankzij weinig werkaanbod. 4 dagen was volgens iemand die we spraken veel te lang om in de hoofdstad door te brengen en ook de taxichauffeur zei dat Bangkok ‘no good’ is. Iedereen is vrij open, maar vaak ook meteen alle interesse verloren als je niet in hun commerciele diensten geinteresseerd bent. Van de onveilige situatie is zoals we al door meerdere mensen hebben horen vertellen niets te merken. Op pleintjes zitten ook gewoon groepjes mensen met muziek te relaxen, zonder zich druk te maken over een zogenaamd samenscholingsverbod.

We hebben ons voorgenomen om het kort te houden, dus hier laat ik het voorlopig bij. Dat kort houden wordt nog lastig, want na 1 dag kunnen we al een flinke pagina vullen. Foto’s zullen we zoveel mogelijk uploaden, dus houd onze fotopagina in de gaten.

Morgen komen Sanne en Dennis aan en twee dagen daarop volgen ook Hennie, Marcel, Lisette, Anne en Matthijs aan. We staan te popelen om ze te ontvangen.

Groetjes Freek

PS. Ik heb inmiddels een Thais nummer. Mensen die mij willen bereiken, dat kan op: +66 898272386.

Volg ons tijdens onze reis

Posted on : 22-06-2010 | By : Freek | In : Nederland

7

Over twee weken vertrekken we voor drie maanden richting het verre oosten. Natuurlijk kunnen jullie ons op verschillende manieren volgen, voor ons ook een experimentje, maar als het allemaal gaat werken wordt het heel gaaf.

Ten eerste is er natuurlijk deze weblog, waar we eens in de zoveel tijd een nieuw bericht plaatsen. Om niets van onze blog posts te missen kun je jezelf abonneren op onze rss-feed en krijg je automatisch onze laatste posts in Outlook of een andere rss-reader. Ook via twitter zal ik een bericht sturen als er een nieuwe post is geplaatst!

Om onze foto’s met jullie te kunnen delen hebben we een heuse flickr fotostream, waar de foto’s als eerste op zullen staan. En als we erg veel tijd over hebben gaan we ook af en toe een filmpje via ons youtube-kanaal een filmpje plaatsen. Klinkt dat niet mooi allemaal.

Klinkt dat allemaal te ingewikkeld? Wees niet bang, je hoeft alleen het adres van deze site te onthouden. Hier verzamelen we alle verhalen, foto’s en filmpjes. Dus kom af en toe kijken en laat vooral een berichtje achter!

Veel plezier!

Nog 16 dagen…

Posted on : 21-06-2010 | By : Jeske | In : Nederland

3

Sardinie2009Welkom op onze weblog!

Nog 16 dagen en dan vertrekken Freek en ik met het vliegtuig richting Bangkok. Naar Thailand, het land van de eeuwige glimlach en de gigantische regenbuien. Hoewel Freek nog totaal in de ban is van het WK, het werken bij zijn pa en het nutteloos zijn tijd doorbrengen op de bank en ik nog een laatste tentamen in moet koppen, beginnen de vakantie kriebels nu toch echt te komen.

Alle voorbereidingen zijn getroffen: een stuk of acht vaccinaties, te grote wandelschoenen en gigantische backpacks hebben ons persoonlijke reis assortiment aangevuld. Nou ja, álle voorbereidingen… Onze fotocamera heeft het begeven, dus nog snel even op zoek naar een nieuwe!

Natuurlijk zit er ook een klein nadeel aan onze reis… We moeten jullie allemaal drie maanden missen (en hopelijk jullie ons een beetje). Om al onze ervaringen met jullie te kunnen delen, zullen we zo nu en dan een berichtje op deze website plaatsen. Zo kunnen jullie lezen waar we zijn, wat we doen en kunnen jullie de foto’s bekijken die we online plaatsen.

Na Thailand brengen we ook een bezoek aan Cambodja, Viëtnam en Laos. Rechts op deze site kun je onze berichtjes per land lezen. Wij hopen op een geweldige reis in Zuidoost Azië, zodat we veel leuke berichten voor jullie kunnen plaatsen. Jullie kunnen ook zelf een berichtje achter laten op onze website (doen, doen, doen!).

Ons volgende berichtje volgt snel!

Groetjes,
Freek en Jeske